„Liść pszczół” o delikatnym cytrynowym zapachu, idealny do naparów i kuchni. Wieloletnia, łatwa w uprawie i mrozoodporna, rośnie wszędzie, w słońcu i w półcieniu.
Jej nazwa pochodzi od greckiego melissophyllon, „liść pszczół”. Melisa, krewna mięty, tworzy kępę o wysokości 30–80 cm z małymi, pomarszczonymi liśćmi, które po roztarciu pachną cytryną. Nie należy jej mylić z trawą cytrynową (Cymbopogon).
Lubi glebę świeżą i żyzną, ale przystosowuje się niemal wszędzie. Dość ekspansywna, dobrze rośnie na brzegu rabaty, u stóp żywopłotu lub w regularnie dzielonej donicy. Uchodzi za roślinę odstraszającą komary, więc warto ją posadzić blisko letniego stołu.
Roślina z naszej własnej szkółki, uprawiana w gruncie na wysokości 1000 m n.p.m. w Regionalnym Parku Przyrody Livradois-Forez: nigdy w ogrzewanej szklarni, nawożona wyłącznie nawozami organicznymi i prowadzona zgodnie z zasadami permakultury.